Wiedza z medycyny estetycznej i medycyny sportowej. Najlepszy Portal - Warszawa!

BUDOWA UCHA

Organem słuchu jest ucho (rys. 5). W jego budowie wyróżniamy ucho zewnętrzne, środkowe i wewnętrzne. Ucho zewnętrzne składa się z małżowiny (konchy) usznej, przewodu słuchowego i błony bębenkowej. O błonę bębenkową oparty jest młoteczek, a na nim kowadełko i strzemiączko – 3 kosteczki słuchowe, które spoczywają w uchu środkowym i przewodzą drgania błony bębenkowej do ucha wewnętrznego. W uchu wewnętrznym znajduje się tzw. ślimak, w którym są zakończenia nerwu. Ucho ludzkie nastawione jest na wyławianie i słyszenie fal dźwiękowych w granicach od 16 do 20 tysięcy drgań na sekundę. Ucho wewnętrzne jest zawiłym kompleksem jam i korytarzy, stanowiącym tzw. labirynt.

Ślimak jest tylko częścią labiryntu, w którym znajdują się jeszcze przedsionek i trzy przewody półkoliste. W przedsionku i przewodach półkolistych znajduje pomieszczenie organ odbiorczy analizatora równowagi. W specjalnych przewodach tzw. błędnika znajdują się grudki wapienia, otuliny, które naciskają na zakończenie nerwowe w różnych punktach błędnika, zależnie od położenia ciała. W ten sposób jesteśmy w stanie określić położenie, w jakim się znajdujemy.

Dzięki działaniu organu równowagi potrafimy utrzymać się w pozycji poziomej, przeciwdziałamy przypadkom wychylenia się ciała, grożącym przewróceniem. Narząd równowagi współdziała w powstawaniu wrażeń, jakich doznajemy na huśtawce, w windzie, przy dłuższych obrotach wokół osi ciała, podczas tańca itp.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.