Wiedza z medycyny estetycznej i medycyny sportowej. Najlepszy Portal - Warszawa!

Dorobek teorii nauczania nie

Dorobek teorii nauczania nie może być przeniesiony w prosty sposób na obszar oddziaływań na upośledzonych umysłowo. Musi on być dostosowany do ograniczonych zdolności uczenia się upośledzonych umysłowo, jak również często spotykanej nadprotekcyjności rodziców, która nie sprzyja rozwojowi samodzielności upośledzonych dzieci oraz równie często spotykanej deprywacji w zakresie stymulacji środowiskowej (H. C. G u n z b u r g 1974a). Pewną osobliwością nauczania upośledzonych umysłowo jest fakt, że proces kształcenia obejmuje poza dziećmi także osoby dorosłe. Fakt ten musi być uwzględniany w tworzeniu koncepcji nauczania specjalnego (H. Borzyszkowska 1978, H. C. Gunzburg 1974a, E. W. Wallin, O. P. Kolstoe 1971).

Wskazane tutaj zmiany wpłynęły za znaczne wzbogacenie oddziaływań na upośledzonych umysłowo w procesie kształcenia. Wzrosła liczba różnych szkół dydaktycznych określających zasady skutecznego nauczania tych osób (R. Feuerstein 1968, R. F. He ber, R. B. Dever 1968, M. E. Kaufman, P. A. Alberto 1976, K. Kirejczyk 1981 i inni). Jednak mimo tych osiągnięć, istota oddziaływań rehabilitacyjnych polegających na dostarczaniu wiedzy osobom upośledzonym umysłowo nie uległa zasadniczemu przeobrażeniu. Najlepszym tego przykładem może być koncepcja R. Feuersteina (1968) nazwana przez niego aktywnie-modyfikującym podejściem do nauczania upośledzonych umysłowo. Koncepcję tę omówię dokładniej, ponieważ chciałbym do niej nawiązać w dalszej części pracy.

R. Feuerstein wyróżnia trzy rodzaje poglądów na temat możliwości odwrócenia stanu, w jakim się znajdują osoby upośledzone umysłowo. Pierwszy z nich jest związany z medycznym podejściem do tego zaburzenia. Przypomnę, że zgodnie z tym podejściem upośledzenie umysłowe jest zdeterminowane genetycznie lub organicznie. Ponieważ nie ma możliwości biologicznej interwencji mającej na celu zlikwidowanie zaburzenia, nie ma więc w ogóle szans na odwrócenie stanu upośledzenia, jeśli w okresie dzieciństwa nie została zapewniona odpowiednia stymulacja dziecka. W dzieciństwie u dziecka upośledzonego umysłowo zachodzą pewne procesy rozwojowe i w tym czasie można je wzmocnić dzięki specjalnym oddziaływaniom – praktycznie chodzi tutaj o zapewnienie dziecku nauczania specjalnego. Późniejsze oddziaływania na osobę upośledzoną są nieskuteczne. Trzeci pogląd, który jest najbliższy autorowi koncepcji, głosi, że stan upośledzenia umysłowego jest odwracalny w znacznym stopniu pod warunkiem, że zniesiona zostanie deprywacja kulturowa, jakiej podlegają osoby z tym zaburzeniem.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.