Wiedza z medycyny estetycznej i medycyny sportowej. Najlepszy Portal - Warszawa!

DYSTRYBUCJA LEKU W ORGANIŹMIE

Śródbłonek naczyniowy w większości tkanek jest opatrzony szczelinami i nie stanowi większej przeszkody dla leku. Wyjście leku z łożyska naczyniowego do płynu międzykomórkowego nie zależy więc od dysocjacji. Decyduje o tym głównie wiązanie z białkami. Frakcja związana nie działa farmakologicznie i nie jest eliminowana. Wiązanie z białkami dzięki temu zmniejsza wahania stężenia między dawkami, ponieważ w miarę eliminacji frakcji wolnej z białka uwalnia się lek w takiej ilości, aby procentowy stosunek frakcji wolnej i związanej we krwi pozostał stały. Znaczny odsetek wiązania z białkiem powoduje jednak, że działa w rzeczywistości tylko niewielka część leku.

Jeśli pominąć tzw. bariery specjalizowane, to stężenie leku w konkretnej tkance zależy głównie od wielkości perfuzji: tkanki bogato ukrwione z reguły zawierają więcej leku. Stąd nie ma na ogół trudności z uzyskaniem adekwatnych stężeń antybiotyku np. w nerkach, natomiast uzyskanie odpowiednich stężeń w tkance kostnej może każdemu spędzić sen z powiek.

Jeśli lek musi przejść przez warstwę nabłonka pozbawioną szczelin, to nabiera znaczenia jego dysocjacja. Sytuacja taka występuje często w przypadku tzw. barier specjalizowanych, a także, jeśli lek ma się znaleźć w wydzielinie gruczołów. Na przykład w leczeniu zakażeń układu oddechowego konieczne jest uzyskanie odpowiednich stężeń leku w wydzielinie gruczołów oskrzelowych, co nie zawsze jest łatwe. Zarówno kwaśne penicyliny, jak i zasadowe aminoglikozydy, silnie zdysocjowane w obojętnym pH, penetrują tam nie najchętniej i muszą być stosowane w stosunkowo wysokich dawkach. W takich przypadkach nabiera znaczenia zasada mówiąca, że lek gromadzi się po tej stronie bariery, po której jest bardziej zdysocjowany. Jeśli np. wydzielina gruczołów jest bardziej kwaśna niż płyn międzykomórkowy, to należy oczekiwać, że będzie sprzyjało to penetracji leków zasadowych, leki kwaśne zaś będą penetrowały do takiej wydzieliny z trudnością. Może to mieć znaczenie dla przebiegu leczenia, choć kwaśny odczyn może jednocześnie hamować aktywność leków zasadowych, jak to np. występuje w przypadku aminogliko- zydów.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.