Wiedza z medycyny estetycznej i medycyny sportowej. Najlepszy Portal - Warszawa!

REHABILITACJA OSÓB UPOŚLEDZONYCH W ASPEKCIE PSYCHOLOGICZNYM

Drugi argument ma zupełnie inny charakter. Otóż pojęcie integracji nabrało w ostatnich latach charakteru hasła propagandowego. Wszyscy mówimy o integracji nadając temu pojęciu różne znaczenia konotacyj- ne. Duży ładunek wartościowania zawarty w tym pojęciu nie sprzyja, moim zdaniem, wykorzystywaniu go w analizie naukowej. Bardzo łat- ‚ wo może się bowiem zdarzyć, że zamiast o sprawach merytorycznych będziemy mówili o sprawach ideologicznych. Pojęcie normalizacji jest, jak na razie, bardziej „chłodne”, nie wzbudza zbędnych emocji, a tym samym jest lepszym instrumentem do prowadzenia analiz teoretycznych.

Trzeci argument dotyczy czegoś, co nazywam wyczuciem językowym. Integracja odnosi się raczej do jakiegoś stanu lub wydarzenia, które już zaszło (np. integracja państw socjalistycznych). Normalizacja łączy się raczej z czymś, co się dzieje, dotyczy zachodzących zmian, toczących się procesów (np. normalizacja stosunków międzynarodowych). Dlatego też mówiąc o działalności rehabilitacyjnej, lepiej określać ją jako proces normalizacji, a nie jako proces integracji.

Ostatni argument wiąże się z faktem, że w pracy tej interesuje mnie rehabilitacja osób upośledzonych w aspekcie psychologicznym. Wydaje mi się, że łatwiej przejść do analizy psychologicznej od pojęcia normalizacji niż od pojęcia integracji. Być może spowodowane jest to większym nasyceniem współczesnej psychologii funkcjonalizmem oraz słabo reprezentowanymi w niej tendencjami strukturalnymi. Normalizacja jest w większym stopniu funkcjonalna, a integracja ma charakter raczej struktury. Powody mogą być oczywiście inne. Nie to rozstrzygnięcie jest w tej chwili ważne. Istotne jest, że normalizacja intuicyjnie wydaje się lepiej odpowiadać potrzebom analizy psychologicznej.

Motywując swoje stanowisko dokonałem w istocie uzasadnienia wyboru nazwy omawianego podejścia. Nie przybliżył mnie ten wywód do lepszego określenia tego, czym jest rzeczywiście normalizacja lub czym jest ona dla mnie jako pojęcie naukowe. Nie to było jednak celem tego wywodu. Chciałem scharakteryzować stanowiska teoretyczne dotyczące oddziaływań rehabilitacyjnych wobec osób upośledzonych umysłowo. Ponieważ nie zawsze są one wystarczająco precyzyjne, dlatego musiało się to ujawnić w tej analizie. Do problematyki normalizacji powrócę w następnych rozdziałach pracy, gdzie będę chciał zaprezentować własny pogląd w tej sprawie.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.