Wiedza z medycyny estetycznej i medycyny sportowej. Najlepszy Portal - Warszawa!

Wszechstronny rozwój osobowości

Łączy się z tym problemem właściwego ustalenia treści i celów wychowania. Na złożoność tego problemu wskazują liczni badacze, którzy twierdzą, że ,,polega on na fakcie zbyt częstego powstawania przepaści między tym, co niosą wpływy życia, a więc wychowaniem naturalnym, a tym co stanowi treść wychowania planowego. Planowe wychowanie bywa zbyt sztuczne, werbalne, mało angażujące wychowanków, nie wiąże się z tymi treściami, które niosą zmiany otoczenia. Trudności związane z wychowaniem planowym zwiększają się, gdyż mimo że jest ono coraz bardziej potrzebne, władze nie zawsze znajdują dostateczne środki niezbędne do rozwoju instytucji wychowawczych, nie zawsze doceniają konieczność ich różnicowania”.1

Tak więc działalność wychowawcza powinna zmierzać w kierunku przekształcania nie tylko wychowanka, lecz również i jego otoczenia, a w konsekwencji powinna prowadzić do kształtowania się określonej osobowości. Jednakże sam problem osobowości należy do najbardziej złożonych i najtrudniejszych problemów różnych dyscyplin nauki o człowieku. Powoduje to w konsekwencji wiele kłopotów .związanych z formułowaniem modelu wychowania, jak też określenia wzorów idealnej osobowości.

Wszechstronny rozwój osobowości, jako jeden z podstawowych celów wychowania socjalistycznego, polegać musi zdaniem K. Przesławskiego ,,na pełnym rozwijaniu tkwiących w człowieku możliwości, to jest na:

– optymalnym zaspokajaniu potrzeb biologicznych,

– poznawaniu świata, uczeniu się,

– dokonywaniu wyboru i ponoszeniu odpowiedzialności za swoje postępowanie,

– udziale w życiu społecznym (działalności gospodarczej),

– współtworzeniu i realizowaniu norm współżycia społecznego, kształceniu, współrządzeniu, życiu rodzinnym, miłości, przyjaźni, koleżeństwie, zabawie,

– twórczości, pracy twórczej,

– zdobywaniu nowych doświadczeń”2

R. Miller i jej praca

Tak więc ogólnemu modelowi wychowania przeciwstawia ten autor szczegółowe zadania wychowawcze, nie odnoszące się do całej osobowości, a tylko odzwierciedlające pewien zakres wiedzy lub zasób umiejętności, które powinna sobie młodzież przyswoić. Wymienione zadania mogą być rozłożone w czasie, rozdzielone na kolejne etapy realizacji, z przewidzianymi na każdym etapie środkami oddziaływania.

Jeśli zaś idzie o cele wychowania, to najogólniej można powiedzieć, że polegają one na przygotowaniu młodzieży do pracy, do działalności społecznej, do osobistego rozwoju oraz do wyrobienia w niej umiejętności spędzania czasu wolnego. Inaczej sprecyzowała zadania, które stawia społeczeństwo przed wychowaniem,,R. Miller. Wymienia ona:

– 1. Zapewnienie ciągłości rozwoju społecznego, tzn. zaznajomienie wychowanków z dorobkiem kulturalnym przeszłości i włączeniem ich do wykonywania zadań bieżących widzianych z perspektyw dalszego rozwoju społecznego. Przekazywanie dorobku kulturalnego wiąże się z kształtowaniem osobowości według modelu wychowawczego.

– 2. Dostarczenie gospodarce narodowej ludzi z odpowiednim wykształceniem ogólnym i zawodowym, mogących zaspokoić jej potrzeby kadrowe oraz kierowanie procesami selekcji społecznej w taki sposób, aby wszyscy mieli dostęp do oświaty i aby w różnych dziedzinach pracy zawodowej zostały wyzyskane indywidualne zainteresowania i talenty”1.

Tak więc, wśród kierunków podejmowanej pracy wychowawczej z dziećmi i młodzieżą – w tym wychowania w trzeźwości – na czołowe miejsce wysuwany jest problem jej przyszłości – głównie zaś pracy zawodowej, której wybór i rozpoczęcie stanowi dla niej bliższy lub dalszy cel dążeń życiowych.

Problem pracy podejmowany jest przez psychologów, socjologów i pedagogów dość często. Psychologów interesuje on z uwagi na jednostkę, a więc na dokonywany przez nią wybór zawodu, przebieg i efekty szkolenia, a później stosunek do osiągnięć w zakładzie pracy, motywację i inne. Socjologowie rozpatrują pracę młodzieży głównie w relacjach społecznych, pedagodzy zaś ze względu na jej wychowawcze znaczenie i rolę w jej późniejszym życiu.

Z pracą zawodową wiąże się określony stosunek do społeczeństwa i obowiązków społecznych. Nieokreślone dążenie do czynu n R. Miller: Op. cii. s. 31. i działania dziecka przekształcają się u młodzieży w dojrzałość do zawodu. Zdaniem A. Sokołowskiej kształtowanie w pracy wychowawczej z młodzieżą odpowiednich postaw, nawyków, motywacji, zainteresowań i przygotowanie do zawodu powinno stanowić zasadnicze kierunki oddziaływania wychowawczego1. Celem tego oddziaływania ma być osiągnięcie przez młodzież możliwie największej produktywności i osobistej satysfakcji z wykonywanej pracy.

Zadania organizacji młodzieżowych w działalności przeciwalkoholowej

Wiele spośród dotychczas przedstawionych rozwiązań, a odnoszących się do działalności przeciwalkoholowej w szkole lub w środowisku intencjonalnym, z powodzeniem daje się zastosować w pracy organizacji młodzieżowych. Rozmaitość funkcji spełnianych przez organizacje decyduje o rozszerzeniu możliwości oddziaływania w zakresie przygotowania do życia społecznego, oddziaływania interwencyjnego i działania o charakterze twórczym.

Równocześnie z całą otwartością należy stwierdzić, że jeszcze zbyt często młodzież ma błędne wyobrażenia o roli alkoholu w życiu jednostki i społeczeństwa, nie ocenia właściwie skutków związanych z hołdowaniem obyczajowości pijackiej, a tym samym nie jest w stanie obronić idei upowszechniania trzeźwości. Problemy te powinny stać się tematem rozważań w kołach organizacji, wchodzić w zakres pracy nad kształtowaniem światopoglądu dzieci i młodzieży, być uwzględnione na zajęciach szkoleniowych aktywu. Należy nadać im rangę ważnego społecznie zagadnienia możliwego do regulowania przez samą młodzież.

ZSMP i OHP jako organizacje młodzieży pracującej bardzo dużo mają do zrobienia w dziedzinie upowszechniania trzeźwości, w tym szczególnie trzeźwości zawodowej, będącej jednym z warunków bezpieczeństwa i kultury pracy. Start zawodowy i staż pracy młodzieży często stanowią moment, w którym następuje wtajemniczenie alkoholowe. W porozumieniu z kierownictwem zakładu produkcyjnego – wykorzystując szanse, jakie stwarza kodeks pracy – aktyw młodzieżowy powinien eliminować możliwości rozpijania młodych pracowników. Można to osiągnąć poprzez prowadzenie działalności dyscyplinarnej, propagandowej, a także opiekuńczej wobec stażystów.

Zadania organizacji młodzieżowych w działalności przeciwalkoholowej cz. II

Szczególna rola przypada Związkowi Socjalistycznej Młodzieży Polskiej w dziedzinie oddziaływania przeciwalkoholowego w związku z faktem ciągle postępujących przemian w kraju. Z uwagi na mechanizację rolnictwa młodzież powinna podnosić – jako nową – sprawę trzeźwości pracowniczej rolników. Natomiast w procesie podnoszenia kultury życia koła ZSMP mogą wnieść wkład swój poprzez organizowanie bezalkoholowych form wypoczynku i rozrywki, szerzenie nowych obyczajów obchodzenia świąt i uroczystości, zrywając z tradycją ponurych zabaw i pijackich awantur, popularyzując napoje bezalkoholowe, niosąc oświatę przeciwalkoholową w walce z przesądami alkoholowymi.

Wśród organizacji dziecięco-młodzieżowych szczególnie piękne tradycje w propagowaniu idei trzeźwości ma ZwiązekHarcerstwa Polskiego. Kształtowanie zaradności i umiejętności wykorzystania czasu wolnego, rozwijanie wrażliwości na krzywdę ludzką (choćby akcje pomocy dla dzieci z rodzin alkoholików, działalność drużyn „Nieprzetartego szlaku”) idą w parze z zadaniami przeciwalkoholowej działalności młodzieży.

Możliwość kształtowania postaw trzeźwości w organizacjach młodzieżowych należy wiązać z działalnością sportową i turystyczną. Organizatorzy wycieczek, rajdów, obozów szkoleniowo- -wypoczynkowych powinni czuwać nad powstrzymywaniem uczestników tych imprez od spożywania alkoholu. Praktyka wykazała, że na obozach młodzieżowych, na których zadbano, aby uczestnicy zaangażowali się w rozmaite czynności o charakterze rekreacyjnym, kulturalnym i ośwatowym, i gdzie nie było miejsca na okresy nudy, problem picia alkoholu nie istniał. Imprezy turystyczne to także okazaja do włączenia młodzieży w działalność przeciwalkoholową dla środowiska. Można organizować wieczornice, ogniska, spotkania o tematyce przeciwalkoholowej, można zająć się kolportażem materiałów propagandowych.

I tak np. odczyt o alkoholizmie lepiej spełni swą rolę, jeśli zostanie włączony do cyklu pogadanek o etyce i moralności lub cyklu pogadanek na tematy zdrowia i higieny, niż specjalna jednorazowa prelekcja. Podobnie podjęcie akcji zwalczającej alkoholizm w środowisku młodzieżowym przyniesie lepsze rezultaty jako część programu walki z demoralizacją i złymi obyczajami, niż w wyodrębnionej kampanii.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.