Wiedza z medycyny estetycznej i medycyny sportowej. Najlepszy Portal - Warszawa!

ZAKAŻENIE GŁĘBOKIE WCZESNE STAWÓW

Rozwija się w pierwszych tygodniach lub miesiącach po zabiegu, przebieg może być ostry lub łagodny. Pojawia się obrzęk i bolesność w obrębie uda, bolesny jest również bierny i czynny ruch w stawie, natomiast rana pooperacyjna jest zwykle nie zmieniona. Z czasem mogą pojawiać się przetoki.

Leczenie. W ostrych przypadkach należy szybko wkraczać z chemioterapią i operacją. W przypadkach łagodniejszych można najpierw wykonać punkcję stawu i badanie bakteriologiczne, aby do operacji przystąpić z ukierunkowanym leczeniem antybiotykami. Chory musi być uprzedzony o możliwości usunięcia protezy i długim okresie leczenia. Podczas zabiegu należy szeroko odsłonić staw i sprawdzić, czy nie jest obluzowana któraś z części składowych protezy. Jeżeli tak, to usunąć całą protezę wraz z cementem i otaczającą go tkanką bliznowatą aż do granic zdrowej kości, oczyścić ranę z tkanek martwiczych i dokładnie wypłukać. Jeżeli proteza nie jest obluzowana, można podjąć próbę jej uratowania (6). Ranę pooperacyjną można zamknąć i założyć drenaż przepływowy z fizjologicznego roztworu NaCl na okres 2 tygodni lub pozostawić otwartą do gojenia przez ziarninowanie.

Leczenie antybiotykami jest długie: przez 3 tygodnie i.v. i doustnie przez 6 miesięcy. W zakażeniach gronkowcowych wywołanych przez szczepy wrażliwe na kloksacylinę zasady postępowania są takie same jak w innych postaciach zapalenia kości. Jeżeli izoluje się oporny na penicyliny i cefalosporyny szczep S. epidermidis, wybór jest ograniczony. W okresie okołooperacyjnym można stosować wankomycynę, klasyczny lek dla takich zakażeń. Praktycznym ograniczeniem jest jej wysoki koszt i potencjalna nefrotoksyczność przy długotrwałym stosowaniu. Równie skuteczny może być lek z grupy chinolo- nów (pefloksacyna lub ofloksacyna), w nadkażeniach przez paciorkowce i en- terokoki stosowany jednocześnie z augmentyną. Dobre wyniki uzyskiwano po stosowaniu tienamycyny.

Leczenie doustne stwarza większy problem, ponieważ teoretycznie do zwalczania opornych zakażeń gronkowcowych pozostaje tylko chinolon, a jego tak długie stosowanie stwarza realne ryzyko nefrotoksyczności i supre- sji normalnej flory przewodu pokarmowego. Ze względu na kumulację leku można rozważyć krótkie przerwy po 2 – 3 tygodniach stosowania, ale nie jest to korzystne okresowo można stosować augmentynę, która działa na takie oporne szczepy gronkowców, lub cefalosporynę, zakładając że intensywne leczenie dożylne zmniejszyło oporną populację gronkowców. W przypadku próby zachowania protezy, jeżeli nastąpi nawrót dolegliwości i ropienia, należy ją usunąć. Natomiast jeżeli objawy kliniczne-są niewielkie, to mimo objawów radiologicznych obluzowania protezy można ją pozostawić, przedłużając stosowanie antybiotyku.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.