Wiedza z medycyny estetycznej i medycyny sportowej. Najlepszy Portal - Warszawa!

ZAPALENIE KOŚCI POURAZOWE

Klinika i rozpoznanie. Dominują objawy miejscowe: obrzęk, zaczerwienienie, wzmożone ucieplenie, wyciek ropny, a z czasem rozejście się rany, ubytek powłok, przetoki i wydzielanie martwaków. W ostrych przypadkach mogą występować gorączka i ogólne objawy septyczne. Zapalenie obejmuje tkanki miękkie i kość. Rozległość zmian i stopień zabrudzenia tkanek miękkich ma zasadnicze znaczenia dla rokowania.

Zmiany radiologiczne pojawiają się później w stosunku do objawów klinicznych, mogą być podobne jak w zapaleniu krwiopochodnym. Przy obecności materiału zespalającego często widoczne są ubytki osteolityczne i przejaśnienia w jego otoczeniu. Zwykle występują objawy opóźnienia zrostu odłamów kostnych lub jego braku. Nawet jeżeli zrost jest obecny, występuje typowe dla zapalenia niszczenie i nowotworzenie kości z odczynem okostno- wym i obecnością martwaków. W postaciach przebiegających ostro w początkowym okresie może być widoczny jedynie rozległy zanik kostny.

Leczenie. Powinno być chirurgiczne, skojarzone z ogólnym stosowaniem antybiotyków. Należy usunąć zmienione chorobowo tkanki do granic zdrowej tkanki kostnej, usunąć wszystkie ciała obce – płyty i śruby – oraz pokryć ranę skórą, co często wiąże się z koniecznością wykonania przeszczepu. Przy braku zrostu współistniejącego z zapaleniem kości są dwie metody postępowania. Jedna polega na jednoczesnym usunięciu zmian zapalnych, położeniu przeszczepów kostnych i zespoleniu odłamów, np. z zastosowaniem fiksacji zewnętrznej, druga na rozłożeniu tego leczenia na etapy (2). Najpierw należy doprowadzić do wygojenia zakażenia, a następnie, nie wcześniej niż po 3 miesiącach, leczyć brak zrostu według zasad obowiązujących dla stawu rzekomego. Druga metoda jest godna polecenia.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.